«طرح زندگی» نام نگاه ما به معماری است؛ فضایی که با نور صبح آغاز میشود، در طول روز میزبان کار و دیدار است و جایی برای آرامش و خلوت باقی میگذارد. کیفیت طرح را در همین استفادههای روزمره میخوانیم؛ در رابطهٔ انسان با اتاق، آستانه، همسایه و منظر.
01
روزمره، آغاز روایت معماری
خانه و فضای کار، مجموعهای از اتاقهای جدا از زندگی نیستند. کار، بازی کودک، آمادهکردن غذا، دیدار و خلوت در طول روز جای خود را تغییر میدهند و گاه همزمان اتفاق میافتند. طراحی برای زندگی از شناخت این همنشینیها شروع میشود. رابطهٔ فضاها، مسیر حرکت و امکان انتخاب میان جمع و تنهایی، موضوع تصمیماند؛ تا برنامهٔ معماری به ریتم واقعی استفاده نزدیک شود و کیفیت بنا تنها در لحظهٔ عکاسی یا نخستین بازدید سنجیده نشود.
02
نور، حریم و امکان مکث
نور طبیعی، چشمانداز و حریم، تنها ویژگیهای ظاهری فضا نیستند؛ شیوهٔ حضور در آن را تغییر میدهند. جایی برای نشستن کنار پنجره، ارتباط سنجیدهٔ پذیرایی با تراس و فاصلهٔ مناسب فضای آرام از مسیر پرتردد، میتوانند در تصمیمهای طراحی بررسی شوند. کیفیت این رابطهها به جهت، اقلیم و برنامهٔ هر پروژه وابسته است. هدف، فراهمکردن امکان انتخاب و استفادهٔ بهتر از فضاست؛ آرامشی که از تناسب معماری با زندگی میآید و به ادعای درمان یا نتیجهٔ قطعی تبدیل نمیشود.
03
فضایی برای نیازهای متغیر
شیوهٔ زندگی ثابت نمیماند؛ خانواده تغییر میکند، کار به خانه میآید و نیاز به فضاهای مشترک یا مستقل جابهجا میشود. طراحی باید دربارهٔ امکان این تغییرها پرسش کند. تناسب اتاقها، جای بازشوها، دسترسی و رابطهٔ تأسیسات با چیدمان میتوانند آزادی بیشتری برای استفادهٔ آینده فراهم کنند. انعطاف از ابتدا در ساختار طرح بررسی میشود، در حدی که با شرایط پروژه سازگار باشد؛ تا بنا برای یک تصویر کوتاه از زندگی تعریف نشود و امکان پاسخگویی به نیازهای بعدی را نیز داشته باشد.
04
کیفیتی که در استفاده ادامه پیدا کند
معماری با پایان ساخت متوقف نمیشود؛ در نگهداری، مصرف منابع و رابطهٔ بنا با پیرامون ادامه مییابد. مصالح، جزئیات و فضاهای مشترک باید با امکان مراقبت و شیوهٔ استفاده سنجیده شوند. در نگاه توسعه، این پرسش از مقیاس واحد فراتر میرود و به خدمات، فضای باز و زندگی محله میرسد. «طرح زندگی» در این مسیر یک معیار برای انتخاب است: تصمیمی که امروز گرفته میشود، در روزهای استفاده چگونه عمل خواهد کرد و چه مسئولیتی برای آیندهٔ بنا به همراه دارد؟
آژیانه بخشی از یک نگاه بزرگتر است. TZ نام گروهی است که معماری، توسعه، سرمایهگذاری و سبک زندگی را کنار هم میگذارد؛ چون خانهٔ خوب فقط از نقشهٔ خوب ساخته نمیشود. به زمین درست، سرمایهٔ درست، ساخت دقیق و زندگیای نیاز دارد که پس از تحویل ادامه پیدا کند.
سه معنای TZ
Taheri & Taheri
دو معمار، یک میز. دکتر حسن طاهری و دکتر شکوفه ظاهری از ۱۳۸۵ طراحی و ساخت را با هم پیش بردهاند.
طرح زندگی
معماری برای روزهای عادی؛ برای صبح سهشنبه، نه فقط عکس روز افتتاح.
The Z
نشانهٔ پروژههای تازهٔ گروه در مازندران؛ از دهکدهٔ ویلایی Z Village تا مجموعهٔ تجاری و تفریحی Z Mall.
هدف ما در این گروه
ساختن شبکهٔ اعتماد میان مالک زمین، سرمایهگذار، سازنده و ساکن. هر کدام از این چهار نفر، چیزی را در پروژه به خطر میاندازند؛ کار ما این است که این خطر دیده، نوشته و مدیریت شود.
توسعهگری متکی به دارایی، نه پیمانکاری. برای هر پروژه یک شرکت جدا تشکیل میشود تا حساب، تصمیم و سهم هر طرف روشن بماند.
پروژههایی که پس از فروش تمام نمیشوند: مدیریت ساختمان، خدمات ساکنان و تجربهٔ زندگی، بخشی از طرحاند.
خانوادههای برند
آژیانه
معماری، مهندسی سازه، توسعه و ساخت.
رُکان
پروژههای سرمایهگذاری و مسکونی: حس زندگی، رُکان لاین و رُکان پاین.
کاج برفی
سبک زندگی، طبیعت، غذا و تندرستی؛ با شعار «توازن جان و تن».
سبک زندگی در شمال، آنطور که ما میبینیم
زندگی کنار دریای خزر برای ما یعنی صبحی که با نور شروع میشود، تراسی که واقعاً استفاده میشود، غذایی که از همین سرزمین میآید و همسایگیای که آرامش را حفظ میکند. معماری فقط ظرف این زندگی است؛ اما ظرف خوب، رفتار را عوض میکند. این نگاه را در مقالههای «طرح زندگی» و در طراحی فضاهای مشترک پروژهها دنبال میکنیم.
آنچه وعده نمیدهیم: سود تضمینی، قیمت آینده یا نتیجهٔ قطعی. هر پروژه با مدارک، فرضها و ریسکهای خودش معرفی میشود.