ونیزا | معماری در امتداد آب

گاهی معماری از ساختمان آغاز نمی‌شود؛ از زمین آغاز می‌شود، از آب، از مسیر حرکت انسان و از این پرسش که چگونه می‌توان زندگی را دوباره به طبیعت نزدیک کرد.

در طراحی این مجموعه، گروه معماری آژیانه تلاش کرد آب را از یک عنصر تزئینی در محوطه خارج کند و آن را به بخشی از ساختار اصلی پروژه تبدیل کند؛ عنصری که معماری، منظر، حرکت و زندگی روزمره را به هم پیوند می‌دهد. در سایت‌پلان، ۵۵ بلوک با مجموع حدود ۱۲٬۷۰۰ مترمربع پیرامون یک پهنهٔ آبی مصنوعی به مساحت حدود ۳٬۳۰۰ مترمربع سازمان‌دهی شده‌اند.

آب؛ ستون فقرات پروژه

ایدهٔ اصلی، ساختن چند ویلا کنار یک دریاچه نبود. پرسش این بود: اگر آب به‌جای حاشیهٔ پروژه، وارد قلب معماری شود چه اتفاقی می‌افتد؟ آب در میان توده‌ها حرکت می‌کند، تغییر جهت می‌دهد و گسترش پیدا می‌کند. گاهی حیاط یک ویلاست، گاهی منظره‌ای مقابل فضای زندگی، گاهی فضای جمعی مجموعه، و گاهی مسیری که یک پل، دو سوی پروژه را به هم وصل می‌کند.

ویلا به‌عنوان بخشی از یک زیست‌بوم

هر ویلا یک شیء مستقل در قطعه زمین نیست؛ بخشی از سیستمی بزرگ‌تر است، از آب، گیاه، مسیر، فضای باز و معماری. توده‌های کم‌ارتفاع، بازشوهای وسیع، تراس‌ها و ارتباط مستقیم داخل با محوطه، مرز میان درون و بیرون را کم می‌کنند. هدف، ساختن خانه‌ای برای نگاه‌کردن به طبیعت نیست؛ زندگی‌کردن در میان آن است.

یک محله، نه مجموعه‌ای از ساختمان‌ها

مسترپلان بر اساس تجربهٔ زندگی روزمره شکل گرفته است. کنار فضاهای مسکونی، کافه و رستوران، مسیر سلامت، پارکینگ مهمان، سینمای روباز، فضای جشن، فروشگاه، خدمات بانکی، کارواش، نگهبانی و استخر بی‌لبه پیش‌بینی شده است. ایده، یک محلهٔ مسکونی ـ تفریحی کوچک است که بخشی از نیازهای روزمره و اوقات فراغت را درون خودش پاسخ می‌دهد.

حس مکان؛ چرا آب

پژوهش‌های روانشناسی محیط دربارهٔ «حس مکان» و «فضای آبی» نشان می‌دهند که دیدن و شنیدن آب، دلبستگی به مکان را قوی‌تر می‌کند و مکث و دیدار را بیشتر. در ونیزا همسایه‌ها روی پل همدیگر را می‌بینند و بچه‌ها کنار ساحل کوچک بازی می‌کنند، بی‌آنکه از خیابان سواره عبور کنند.

معماری شمال؛ فراتر از کلیشهٔ ویلا

اقلیم مرطوب، باران، پوشش گیاهی و شیوهٔ استفادهٔ مردم از فضاهای نیمه‌باز، شرایطی متفاوت می‌سازند و معماری باید از همین شرایط متولد شود. در ونیزا ساختمان عقب می‌رود تا منظر دیده شود، مسیرها از میان فضای سبز می‌گذرند و آب وارد مرکز زندگی می‌شود. آب در این پروژه منظره نیست؛ زیرساخت تجربهٔ زندگی است.

از ویلا تا برج؛ یک ایده در دو مقیاس

همین پرسش در طراحی برج‌های ساحلی آژیانه هم مطرح است: کیفیت زندگی در یک ویلای شمال را چطور می‌شود به زندگی عمودی برد؟ در برج، تراس می‌تواند حیاط خانه در ارتفاع باشد و آب از محوطه به استخر، بام و فضاهای جمعی برود؛ ایده‌ای که در طراحی برج ساحلی رُکان لاین در سرخرود دنبال کرده‌ایم.

ونیزا طرح ۱۴۰۳ گروه معماری آژیانه است. جهت سرمایه‌گذاری و خرید در شهرک ویلایی، با سازمان فروش گروه توسعه و ساخت آژیانه تماس بگیرید.