مازندران
مجموعهٔ گردشگری عباس‌آباد
گردشگری در مقیاس منظر
در مطالعهٔ گردشگری عباس‌آباد، مقیاس کوچک اقامت و رابطه با آب، نقطهٔ آغاز طرح‌اند. فضای اتاق در کنار فضای باز خوانده می‌شود و تجربهٔ مهمان با خروج از ساختمان، در بستر پیرامون ادامه پیدا می‌کند.
این نگاه، معماری را به نحوهٔ حضور در طبیعت پیوند می‌دهد. فاصله، مسیر و محل مکث، به‌اندازهٔ حجم بنا در تعریف اقامت سهم دارند. تصویر آرشیوی، ایدهٔ این هم‌نشینی را در چارچوب مطالعهٔ اکوتوریسم روستایی معرفی می‌کند.
در خواندن گردشگریِ مبتنی بر طبیعت، محل اقامت از شیوهٔ حضور در پیرامون خود جدا نیست. مقیاس کوچک، فرصتی برای اندیشیدن به نسبت ساخته‌شده و باز فراهم می‌کند و تجربهٔ آب و منظر به بخشی از پرسش طراحی تبدیل می‌شود. مطالعهٔ عباس‌آباد، این رابطه را در مرکز ایدهٔ معماری قرار می‌دهد.
از این منظر می‌توان هم‌زمان به مقیاس اقامت و مقیاس مکان توجه کرد. کیفیت اتاق در کنار مسیر و مکث خوانده می‌شود و حضور بنا با فضای پیرامون آن پیوند می‌خورد. این پرونده، چارچوبی برای شناخت نگاه آژیانه به معماری گردشگری روستایی فراهم می‌کند؛ جایی که تجربهٔ اقامت بیرون از مرز اتاق ادامه می‌یابد.
