شاهین مال

در شاهین مال اصفهان، هندسهٔ ایرانی به زبان پوستهٔ بنا راه پیدا می‌کند. خواندن پروژه از رابطهٔ این پوسته با حرکت آغاز می‌شود؛ از حضور مجموعه در شهر تا تجربهٔ کسی که وارد آن می‌شود و میان فضاها پیش می‌رود.

ورودی، ارتباط طبقات و نقاط مکث، موضوع‌های همراهِ طراحی تجاری‌اند. در روایت شاهین مال، هویت بیرونی بنا و خوانایی مسیرها کنار یکدیگر قرار می‌گیرند؛ تا معماری هم در نگاه نخست و هم در تجربهٔ حرکت قابل خواندن باشد.

استفاده از هندسهٔ ایرانی در معماری معاصر، پرسشی دربارهٔ تبدیل زبان آشنا به تجربه‌ای تازه است. در این پرونده، پوستهٔ بنا نقطهٔ آغاز شناخت هویت پروژه است. آنچه اهمیت دارد، خواندن این زبان در کنار مقیاس مجموعه و نحوهٔ برخورد مخاطب با بناست؛ تا نما در ارتباط با کل پروژه فهمیده شود.

در طراحی مرکز تجاری، یافتن مسیر، تشخیص ورودی و ارتباط میان ترازها بر تجربهٔ حضور اثر می‌گذارند. روایت شاهین مال، موضوع خوانایی حرکت را در کنار شخصیت معماری قرار می‌دهد. از این منظر، تصویر آرشیوی زمینهٔ تأمل دربارهٔ پیوند میان شکل بیرونی مجموعه و منطق حضور در آن است.